Czym jest prawo pracy?

Prawo pracyStosunki panujące pomiędzy pracodawcą i pracownikiem, winny być znormalizowane i zdefiniowane według ogólnie panujących zasad.

Zbiorem tych zasad jest prawo pracy, którego źródłem jest wielokrotnie uaktualniany Kodeks Pracy.

 


Źródła prawa pracy obowiązującego w naszym kraju

Jak wspomnieliśmy na samym początku, Kodeks Pracy jest najważniejszym źródłem prawa pracy. Jednak nie jedynym. Istnieją inne źródła o charakterze prawnym, które jasno definiują relację prawną pomiędzy podmiotem zatrudniającym pracownika a samym pracownikiem. Są to przede wszystkim:

  1. Akty wydane bezpośrednio na podstawie Kodeksu Pracy - mają one najwyższy priorytet, zaraz po samym Kodeksie Pracy.
  2. Inne akty i ustawy, które zostały wydane na podstawie źródeł ujętych w punkcie pierwszym.
  3. Postanowienia, które zostały ujęte w układach zbiorowych pracy.
  4. Dodatkowe porozumienia zbiorowe, będące swoistym uzupełnieniem przepisów i regulacji, dotyczących punktu trzeciego.
  5. Najczęściej zakładowe regulaminy i statuty.

Podstawowe i najważniejsze zasady prawa pracy

  1. Każdy ma prawo do podjęcia i wykonywania pracy na terenie Rzeczpospolitej Polskiej - w myśl tej zasady, każdy kto mieszka na terenie Polski, ma pełne prawo do wykonywania pracy. Oczywiście dotyczy to wszystkich osób, które w sposób legalny przebywają na terytorium naszego kraju.
  2. Każdy ma prawo do swobodnego nawiązywania stosunków pracy - Kodeks Pracy nie zabrania nikomu podejmowania jakiejkolwiek pracy i w jakichkolwiek odstępach czasowych.
  3. Wolność pracy - każdy może robić to co chce i co według niego daje mu satysfakcję.
  4. Obowiązkiem pracodawcy jest poszanowanie dóbr osobistych pracownika. Pracodawca nie może pod jakimkolwiek względem ich naruszać.
  5. Pracodawca jest zobowiązany do równego traktowania wszystkich pracowników. Dotyczy to również względów etnicznych, orientacyjnych, rasowych i religijnych. Jakikolwiek pracownik nie może być z tego względu dyskryminowany i to niezależnie od pełnionego stanowiska.
  6. Państwo ma obowiązek wprowadzenia zasady automatyzmu prawnego, której celem jest zapewnienie ochrony uprawnień pracowniczych.
  7. Pracownik ma prawo do godziwego wynagrodzenia. Kodeks Pracy reguluje wartość najniższego wynagrodzenia, które w 2017 roku wynosi 2000 złotych brutto.
  8. Pracownicy mają pełne prawo do organizowania się w ramach związków zawodowych.
  9. Partycypacja zarządzania przedsiębiorstwem uprawnia pracowników do współodpowiedzialności za decyzje, obejmujące te kwestie, które dotyczą ich osobiście.

Najważniejsze definicje, wprowadzone przez Kodeks Pracy

  1. Pracodawca - jest to podmiot, który zatrudnia w celu realizacji założeń ekonomicznych pracowników.
  2. Pracownik - jest to podmiot który wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, jednocześnie otrzymując określone w umowie o pracę wynagrodzenie. Pracownik jest zobowiązany do przestrzegania zasad panujących w firmie, jak też do zachowania tajemnicy w kwestiach istotnych dla przedsiębiorstwa.
  3. Stosunek pracy - jest to prawna więź, łącząca ze sobą zarówno pracownika jak i jego pracodawcę.
  4. Umowa o pracę - dokument sporządzany w formie pisemnej, definiujący wszystkie zasady panujące pomiędzy pracownikiem i pracodawcą w ramach stosunku pracy.
  5. Spór zbiorowy - forma sporu pomiędzy grupą pracowników a ich pracodawcą. Spór ten zazwyczaj dotyczy kwestii związanych z wynagrodzeniem i zasadami pracy.
  6. Strajk - to najostrzejsza forma sporu zbiorowego. W strajku pracownicy przez jakiś czas powstrzymują się od wykonywania pracy na rzecz swojego pracodawcy, celem zmiany regulacji dotyczących zatrudnienia i wynagrodzenia.
  7. Państwowa Inspekcja Pracy (PIP) - organ państwowy, którego zadaniem jest kontrola warunków pracy, głównie w ramach bezpieczeństwa i higieny pracy (zasady BHP).
  8. Świadectwo pracy - dokument, który pracodawca wystawia pracownikowi zaraz po wygaśnięciu, bądź rozwiązaniu stosunku pracy.

Komentarze